Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Αθήνα’ Category

Γιάννης Αντετοκούμπο: Γεννήθηκε στα Σεπόλια, οι γονείς του Νιγηριανοί μετανάστες. Από τα χιλιάδες παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα, φοιτούν -και πολλές φορές αριστεύουν- σε ελληνικά σχολεία χωρίς να έχουν ελληνική υπηκοότητα. Ο Γιάννης, μπορεί για τα προς το ζην να αναγκάστηκε να πουλά ρολόγια και γυαλιά ηλίου στους δρόμους της Αθήνας, στάθηκε τυχερός καθώς ανέπτυξε το ταλέντο του στο μπάσκετ. Επαιξε στον Τρίτωνα και τον Φιλαθλητικό και από κεί, τις αλάνες της ελληνικής Α2, βρέθηκε στο ΝΒΑ. Χθες, οι Millwaukee Bucks ανακοίνωσαν την απόκτησή του! Λίγο καιρό νωρίτερα ο 19χρονος Αντετοκούμπο είχε προλάβει να αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα. Φαίνεται πως σ΄αυτή τη βαθιά ξενοφοβική χώρα, το μόνο ασφαλές κριτήριο για να μην παραμένει κανείς -παρ΄ότι γεννημένος εδώ- αόρατος, χωρίς χαρτιά, είναι να είναι αθλητής με προοπτική να προσφέρει κάποια διεθνή διάκριση στα «ελληνικά χρώματα»…

Και η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο αποκαλύπτεται με την επιστροφή του νεαρού Γιάννη στην Ελλάδα. Η πολιτική ηγεσία -Πρόεδρος, πρωθυπουργός, υπουργός πολιτισμού και λοιποί αξιωματούχοι- σπεύδουν να συναντηθούν, να φωτογραφηθούν, να ποζάρουν μπρος στις τηλεοπτικές κάμερες δίπλα στον άρτι πολιτογραφηθέντα έλληνα πολίτη, ταλαντούχο μπασκετμπολίστα. Δείτε πιο κάτω και μια σχετική ανακοίνωση της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου:

              Η ελληνική ιθαγένεια, το NBA και η εθνική υποκρισία
Η διεθνής αθλητική διάκριση την οποία κατέκτησε με την αξία και τον κόπο του ο δεκαοκτάχρονος Έλληνας καλαθοσφαιριστής αποτέλεσε εύλογη αφορμή για πανηγυρισμούς. Ακόμη μια ένδειξη προκοπής του ελληνικού αθλητισμού, συγκινεί όσους έχουν μάθει να καμαρώνουν όποτε βλέπουν την ελληνική σημαία σε άξια χέρια. Μαζί τους όμως θα πανηγυρίσουν υποκριτικά και κάποιοι που, αν δεν ήξεραν ποιός είναι ο Γιάννης Αντετοκούμπο, δεν θα ανέχονταν την παρουσία του στη δουλειά τους, στην ομάδα τους, στο λεωφορείο ή στο παγκάκι τους. Όπως ακριβώς δεν την ανέχονται σε άλλα παιδιά που δεν συμβαίνει να έχουν το ύψος και το ταλέντο του νεαρού Αντετοκούμπο. Πανηγυρίζουν και αυτοί που αν ο Γιάννης δεν ήταν ταλαντούχος μπασκετμπολίστας δεν θα θεωρούσαν ποτέ ότι αξίζει να γίνει Έλληνας.
Γεννημένος εδώ από αλλοδαπούς μετανάστες και έχοντας γνωρίσει την Ελλάδα ως μοναδική πραγματική πατρίδα, ο Γιάννης πληρούσε αναμφίβολα τις προϋποθέσεις για κτήση ιθαγένειας με βάση το νόμο 3838/2010. Πριν, όμως, προφθάσει να ολοκληρώσει τις σχετικές διαδικασίες, η σύντομη νομοθετική άνοιξη της ελληνικής ιθαγένειας είχε ήδη λήξει άδοξα.
Και να που ξαφνικά έκανε το θαύμα της η βιοτεχνία εξαιρετικών, επιλεκτικών και αδιαφανών πολιτογραφήσεων, γνήσιο τέκνο των πιο σκοτεινών περιόδων της ελληνικής ιστορίας. Σε ανακοίνωσή του της 9ης Μαϊου 2013, το πρακτορείο που εκπροσωπεί τον αθλητή έθεσε το θέμα στη σωστή του βάση: «Ευχαριστούμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών και βέβαια την Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης που βοήθησε να προχωρήσει η διαδικασία». Οι άλλοι, χιλιάδες άλλοι γεννημένοι και σπουδασμένοι στην Ελλάδα, ας περιμένουν! Αυτοί δεν αξίζουν να είναι συμπατριώτες.
Η ελληνική κοινωνία, που δέχθηκε και ενσωμάτωσε τους γονείς του Γιάννη, που τον σπούδασε και τον διαμόρφωσε αθλητικά, έχει κάθε λόγο να τον καμαρώνει. Αντίθετα, η ελληνική πολιτεία έχει έναν ακόμη λόγο να ντρέπεται. Ο δε Πρωθυπουργός, μέγας πολέμιος του ν.3838, υποδέχεται και τον Αντετοκούμπο στο Μέγαρο Μαξίμου για να τον συγχαρεί. Αφού στέρησε από όλα τα παιδιά σαν τον Αντετοκούμπο την ελληνική ιθαγένεια, τώρα επιχαίρει για το πρώτο ελληνικό draft στο NBA… Έχει όρια η υποκρισία;
ΥΓ. Προς τους αρμόδιους Υπουργούς, κ.κ. Στυλιανίδη & Αθανασίου και τον Πρωθυπουργό της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Σαμαρά.
Αξιότιμοι κύριοι,
Θα μπορούσατε τουλάχιστον να είστε συνεπείς στις επανειλημμένα εκφρασμένες αντιλήψεις σας και να μην πολιτογραφούσατε τον (πολλά υποσχόμενο) Έλληνα μπασκετμπολίστα. Διότι κατά βάθος βέβαια, είναι σίγουρο πως ούτε αυτόν τον θεωρείτε Έλληνα. Εμείς πάντως τον θεωρούμε, όχι επειδή παίζει καλό μπάσκετ, αλλά επειδή νιώθει ότι μπορεί να μοιράζεται το μέλλον του μαζί μας.
 
Advertisements

Read Full Post »

Ενώ, δέκα μέρες μετά την περί του αντιθέτου απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, το μαύρο εξακολουθεί να καλύπτει τις δημόσιες συχνότητες, οι πολίτες συρρέουν καθημερινά στον προαύλιο χώρο του Ραδιομεγάρου της ΕΡΤ για την υπεράσπιση της υπόθεσης της Ελεύθερης Ραδιοτηλεόρασης. Εδώ, στο video από το βράδυ της Κυριακής 23/6/2013, τον τόνο δίνει ένα συγκρότημα από την Ικαρία. Παίζουν η Μαρία Παντελάκη (φωνή), ο Alexander Spitzing (λαγούτο), ο Λευτέρης Πούλης – Σκάντζακας (βιολί) και ο Γιάννης Λούκος (κιθάρα).

Read Full Post »

Οι πρώτες στιγμές του μαύρου στη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση όπως καταγράφονται σε ένα εννιάλεπτο ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου και της ομάδας του, προπομπό του «Agora: From Democracy to the Market» που αναμένεται τον Απρίλιο του 2014. Εννιά λεπτά να μη σβηστούν από τη μνήμη…

Read Full Post »

«…Στο λίκνο της Δημοκρατίας τα περιστέρια φορούν αντιασφυξιογόνες μάσκες…»

Two lightning bolts were delivered to my room
They were gifts from Zeus
I rock the bolts in a basinet of pine
People ask me how I am
I say I am all right
I’m fine!
I push the lightning bolt in a pram
Till the sun goes down & it gets dark
The girls from Jubilee Street hang out their windows
And they wave and ask me how I am tonight
I say I am good
I’m all right!
I Athens all the youths are crying from the gas
I am by the hotel room working on a tan
People come up and ask me who I am
I say if you don’t know
Don’t ask
Zeus laughs but it’s the gas
He asks me how I am
I say Zeus don’t ask
My lightning bolts are jolts of joy
They are joy boys from Zeus
I fed them porridge in their booster seats of knowledge
And in the cradle of democracy the pigeons are wearing gas masks
My lightning bolts play in the elevators
They slide down the hotel banister
And Zeus throws a gas canister
And it spins around the pool
As pigeons wearing respirators
Steal the lightning bolts
Zeus wants them back
O my bolts of joy
O my darling little boys
They are lost to us
And people
They are never coming back
At night I watch them sleep
And cry years of tears
And it’s not the gas
People ask me how we are
We are I say mostly lost

Read Full Post »

Read Full Post »

«Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974», ένα ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Παντελή Βούλγαρη 
“…Tην ώρα του πραξικοπήματος του 1967 ο Παντελής Βούλγαρης συμμετείχε στα γυρίσματα της ταινίας «Κιέριον» του Δήμου Θέου. Μαζί του συμμετείχαν ο Αγγελόπουλος, η Μαρκετάκη, ο Φέρρης, ο Βαλτινός. Ήταν μια ταινία όμως που άρχισε να φθίνει,γιατί άλλους τους συνελάμβαναν και άλλοι φεύγανε.
Σιγά σιγά ο Βούλγαρης άρχισε να καταγράφει ό,τι μπορούσε με μια κάμερα Super 8. Φυλακές του Μπογιατίου, κάποια στρατοδικεία… Αργότερα το υλικό έφθασε στο Παρίσι, όπου ο Κώστας Γαβράς το είδε μαζί με τον Κρις Μαρκέρ. Αμέσως βοήθησαν τον Βούλγαρη, στέλνοντάς του μια μηχανή 16 mm και φιλμ. Έτσι συνεχίστηκε η κινηματογράφηση. Η κηδεία του Πέτρουλα, οι φυλακές της Ακροναυπλίας, η πορεία της Ειρήνης. « Στη Δικτατορία, από ένστικτο, φανταζόμασταν ότι κάτι θα συμβεί στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου », ανέφερε ο σκηνοθέτης, « αλλά κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι θα μαζεύονταν 500.000 άνθρωποι. Ήταν ένας τρόπος για να φανεί ότι η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιδρά ». Όλα αυτά όμως γίνονταν κρυφά. Έπρεπε να έχεις ειδική άδεια για να κυκλοφορείς με κάμερα στους δρόμους της Αθήνας. «Ήταν μια εποχή συντροφικότητας, το ξεκίνημα του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, μια εποχή που τη θυμάμαι σε ένα κλίμα φοβίας και ανασφάλειας ,αλλά ταυτόχρονα και βαθιάς ανθρωπιάς.  Άρα, είναι ένα χρήσιμο υλικό. Για να ξαναθυμηθούμε εμείς και για να μάθουν οι νέοι»…‘‘

και …“Η δικτατορία των ελλήνων συνταγματαρχών‘‘, ένα ντοκιμαντέρ του Ροβήρου Μανθούλη 

“La dictature des coloneles grecs‘‘, γαλλοελληνική παραγωγή του 1998.

http://www.imdb.com/title/tt0375709/

Read Full Post »

Read Full Post »

Older Posts »