Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Γειτονιά’

«Το μίσος»: Ελληνογαλλική συνεργασία για ένα κομμάτι αφιερωμένο στη μνήμη του Παύλου Φύσσα. Συμμετέχουν οι Diapo, Rudako και TLBM.

«Oι μολότοφ σα χελιδόνια ανακοινώνουν την άνοιξη 
στις δυνάμεις καταστολής.
Με θόρυβο ίδιο με αυτόν της ρουκέτας στην Αμερικάνικη πρεσβεία.
Το μίσος φέρνει μίσος.
Η εκεχειρία τον πόλεμο.
Ο πόνος φέρνει πόνο.
Δεν θα υπάρχει όπισθεν.
Σε σένα Παύλο, η δύναμη των λέξεων,
το τραγούδι των νεκρών…
Τι! Κι άλλος θάνατος…οο..Σκατά…!
Το δίλημμα είναι σαφές, ή πόλεμος ή κόλαση,
κόντρα στα χέρια μας, το σιδηρούν χέρι του νόμου, οι αστυνόμοι
έχουν σκυλιά που όταν μυρίζουν το θάρρος, ορμάν σα τρελά…
Είν’ η ίδια ιστορία, η ιστορία επαναλαμβάνεται,
το αίμα στο πεζοδρόμιο είναι φρέσκο, αλλά αδελφέ μου μην ανησυχείς,
γιατί το χέλι βρωμά απ΄τα αυγά κι απ’το κεφάλι,
και σαν μπούμερανγκ, ένα Στάλινγκραντ δημιουργείται στο 2013…

1o Refrain:
(Diapo & Rudako)
H Ευρώπη γεμάτη μπάτσους, σε κάθε γωνιά 100,
ατιμώρητοι σκοτώνουν για την τάξη…
(Mague & Therj)
Κάθε γωνιά και τόσοι μπάτσοι για την τάξη,
τρομοκρατούν και δεν τους νοιάζει.

Τουλούζη, Παρίσι, Αθήνα, Θεσσαλονίκη…
Με λόγια δεν θα σταματήσεις το μίσος και το φασισμό.
Δεν έχουν πολλή σημασία οι εποχές και το μέγεθος του πόνου,
όταν στον ορίζοντα φαίνονται μόνο κηδείες…
Υπό την καταπίεση, τα αδέλφια μου πεθαίνουν στη φυλακή.
Υπό τη δικιά μας πίεση, τα κάγκελα θα σπάσουν.
Φίλε μου, είναι συναγερμός!
Απόψε, ο εχθρός θα γνωρίσει την τιμή του αίματος και των δακρύων.
(Mague)
Δεν είναι οι σπατάλες, το lifestyle, η πολιτική κουφάλες,
μάγκα, out of time,
δεν βλέπουμε την τύφλα μας, για να ξυπνήσουν κάποιοι,
χάσαμε άνθρωπο από δίπλα μας, δεν είναι μόνο ο φασισμός 
η απειλή, μα και αυτός που τον χρησιμοποιεί,
κι ευθύνη βαραίνει τον καθένα,
όχι δε γνώριζα, έχε τα αρχίδια και πες 
απλά το αγνόησα…
3o Verse
(Mague)
Όχι δεν δέχομαι τη θεωρία των δύο άκρων,
τον πατέρα των πάντων, το μεταφυσικό,
και είν’ αφύσικο να ψάχνει κάποιος αίμα αγνό,
ένα πολιτικό βαμπίρ, στο πυρ, στο πυρ το εξώτερο,
και δεν ξέρω τί είναι χειρότερο, η κατάντια μιας κοινωνίας,
ότι όλοι είναι φοβισμένοι μπρος της αδικίας,
ό,τι μας χωρίζει, δεν μας ορίζει, όλοι μαζί….

Advertisements

Read Full Post »

«Καμιά τέτοια λέξη δε λέχθηκε ποτέ σ’αυτούς τους τόπους, επιεδή ποτέ τέτοια συναισθήματα δεν τα ‘νιωσε κανείς σ’ αυτούς τους τόπους»

«Γνώρισα τον Durukan Dudu διαδικτυακά, όταν με φίλους προσπαθούσαμε να οργανώσουμε ένα forum νεολαίας με άξονα τον ποταμό Έβρο, για τη δημοκρατία και το περιβάλλον. Το σχέδιό μας δεν προχώρησε, αλλά έμεινα να παρακολουθώ τις δράσεις του. Να τον θαυμάζω, μορφωμένο, περιβαλλοντιστή, ουσιαστικό ακτιβιστή, για την τόλμη και τον λόγο του, για τη δύναμή του μέσα από τις πράξεις. για την ίδια τη δύναμη των πράξεών του.

Και την πιο δυνατή από όλες την έκανε χθες. Δίνοντας μια μαρτυρία θεωρητική, πρακτική αλλά κυρίως γεμάτη συναίσθημα και ελπίδα από την πλατεία Ταξίμ. Ίσως φανούν μεγαλόστομα όσα γράφει, όμως ξέρω ότι αυτό το μεγαλείο το ζει και το πιστεύει.

Όταν του ζήτησα την άδειά του να μεταφράσω το κείμενό του, μου απαντά «Ναι! Εμπνεόμαστε από την Ελλάδα, όλοι εδώ λένε: γινόμαστε πλεον δυνατοί νέοι, όπως στην Ελλάδα», είστε λοιπόν το μοντέλο μας».

-Hell no, pal! Μη γίνετε σαν κι εμάς.

Το κείμενό του:

«Πλατεία Ταξίμ, 2 Ιουνίου 2013»

Ενημέρωση από την Gezi Commune.
Ούτε ο πιο ταλαντούχος συγγραφέας του κόσμου, ακόμη και με κούπες καφέ και σωρούς πακέτων από τσιγάρα, δεν θα μπορούσε να είναι αρκετά καλός ώστε να περιγράψει αυτό που συμβαίνει εδώ, πώς θα μπορούσα εγώ;

Απίστευτο.

Δεν είμαι σίγουρος ούτε για το πώς να σας πω την ιστορία, πώς να κάνω μια περίληψη.

Πολύ σύντομα: Ξεκίνησε ως διαμαρτυρίες, μετά έγινε κίνημα αντίστασης, έπειτα η αντίσταση διαδόθηκε σε πολλές πόλεις της Τουρκίας, και μετά, η ρίζα όλου αυτού, το Gezi Park στην Ταξίμ, έγινε η «Gezi Commune ’13».

Μια πραγματική κομμούνα. Αναρχική ουτοπία – χωρίς κράτος, χωρίς οργάνωση, χωρίς βία, μόο ελευθερία, μόνο αλληλεγγύη και άνθρωποι που παρίνουν πρωτοβουλίες.

Μέχρι τώρα, το μεσημέρι της 2ας Ιουνίου, όλοι οι δρόμοι που οδηγούν στην Ταξίμ έχουν αποκλειστεί με περισσότερα από 20 οδοφράγματα (αρκετά ισχυρά ώστε να συγκρατήσουν τα τεθωρακισμένα της αστυνομίας). Η πλατεία Ταξίμ και ιδίως το Gezi Park ζουν την πλήρη ελευθερία: Καθένας και όλοι είναι ευπρόσδεκτοι, εκτός από το Κράτος και την αστυνομία του.

Και κανένα κέντρο. Καμία οργάνωση. Κανένα πολιτικό κόμμα. Ούτε κάν ένα κέντρο συντονισμού. Απλώς άνθρωποι!

Αυτό, φίλοι…είναι αδύνατο να περιγραφεί. Ξενοδοχεία εξυπηρετούν την αντίσταση ΔΩΡΕΑΝ, κόσμος φέρνει τρόφιμα και ποτά με αυτοκίνητα, γιατροί και φοιτητές Ιατρικής προσφέρονται εθελοντικά ώστε να λειτουργήσουν νοσοκομεία πρώτων βοηθειών σε τζαμιά κοντά στα οδοφράγματα, άνθρωποι που δε μπορούν να βγούν από τα σπίτια τους σχηματίζουν το μεγαλύτερο δίκτυο πληροφόρησης, μια και τα διεφθαρμένα ΜΜΕ δεν λένε ούτε μια λέξη ενώ 1 εκατομμύριο ανθρώπων είναι στους δρόμους (φανταστείτε την έκταση της διαφθορά,ή μάλλον όχι, είναι πολύ δύσκολο και να την φανταστείτε…)

Ηλικιωμένες κυρίες και οικογένειες ανοίγουν τα διαμερίσματά τους στην αντίσταση. Δικηγόροι τρέχουν από αστυνομικό τμήμα σε αστυνομικό τμήμα, ώστε να διασφαλίσουν ότι όσοι πρασάγονται είναι ασφαλείς και καλά. Οδηγοί φορτηγών αφήνουν τα οχήματά τους στη μέση του δρόμου, ώστε να εμποδίσουν τα τεθωρακισμένα της αστυνομίας να κινηθούν. Μουσικοί συρρέουν στη Gezi Commune, καλλιτέχνες, οικογένειες, παιδιά, γέροι, γυναίκες…

Θες να κάνεις κάτι αλλά χρειάζεσαι βοήθεια; Έλα στην Gezi Commune αυτές τις ημέρες, θα βρεις εκατοντάδες ανθρώπων έτοιμους να σς βοηθήσουν, πριν καν προλάβεις να τελειώσεις την πρόταση : «Φίλε, υπάρχει κανείς που…»

Η κοινωνία της Τουρκίας ανακάλυψε τον εαυτό της, ξανά. Τα μάτια άρχισαν πάλι να λάμπουν. Οι άνθρωποι άρχισαν να βλέπουν -και το εννοώ κυριολεκτικά- ο ένας τον άλλο. (Όλοι τριγυρνάν στην κομμούνα του Gezi σαν χορευτές μπαλέτου, φροντίζοντας ο ένας τον άλλον).

Αλλά ποιος το έκανε όλο αυτό; Πως οι Τούρκοι πολίτες που είναι πασίγνωστοι για το φόβο τους για την αναρχία και το πάθος τους για το Κράτος έγιναν έτσι;

Αυτή είναι η γ****νη ουσία!

Πρώτα – Πως; Η απάντηση είναι εύκολη. Χάρη στον Πρωθυπουργό. Οι άνθρωποι κουράστηκαν από το να βλέπουν το ακραία αλαζονικό, αυθάδες, λαίμαργο και το «Κάνω ό,τι θέλω και κανείς δε μπορεί να με σταματήσει» πρόσωπό του συνέχεια, ικανό ώστε να κάνει όλους τους θεσμούς (και ιδίως τα ΜΜΕ!) και τη γραφειοκρατία να γονατίζουν κυριολεκτικά μπροστά στον Recep Tayyip Erdoğan, ο οποίος θεωρεί τον εαυτό του κάτι σα Θεό…

Οι άνθρωποι κουράστηκαν να σκέπτονται ότι τίποτα δε μπορεί να αλλάξει, ότι η κοινωνία κάποτε θα σηκώσει ανάστημα, ότι δεν υπάρχει καμία ελπίδα ανάσχεσης της δύναμης από την αλαζονεία ενός άνδρα προς τη νομιμότητα και ότι κάποτε ίσως οι άνθρωποι θα χαμογελάσουν ξανά…

Τα αλλαζονικά του λόγια για το Gezi Park, μαζί με τους βουλευτές που στέκονται μπροστά στα μηχανήματα καταστροφής (που έδειξαν στους ανθρώπους ότι «Όλοι μπορούμε», χρωμάτισαν την πιο μεγάλη, την πιο ειρηνική και την περισσότερο ελπιδοφόρα εξέγερση στην ιστορία της Τουρκίας, ίσως και της Μέσης Ανατολής!

Και ποιος το έκανε; Αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον σημείο. Όλοι αυτοί οι άννθρωποι που κατηγορούσαμε ότι είναι τόσο ηλίθιοι που μιλούν μόνο για ποδόσφαιρο. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που τους κοροϊδεύαμε επείδη πόσταραν μόνο το τί τρώνε στο Facebook. Είναι εδώ. Ορισμένοι ήδη μπροστά στα οδοφράγματα, άλλοι ήδη μέσα στην Gezi Commune, καθαρίζοντας και το παραμικρό σκουπιδάκι, μέχρι και τις γόπες που βρισκόταν εδώ για χρόνια!

Δεν πρόκειται για εξέγερση Εϊναι η μέρα γέννησης μια αληθινής κοινωνίας. Άνθρωποι που νοιαζόταν ο ένας για τον άλλο, που τ΄ρεχουν να βοηθήσουν όποιον το έχει ανάγκη. Σε χτυπά κάποιος από τους 100.000 ανθρώπους κατά λάθος στο πόδι στη μέση του μικρού Gezi Park Commune; Οι άνθρωποι γίνονται τόσο ευγενικοί που σου ζητούν συγγνώμη 5 φορές, με ένα μεγάλο χαμόγελο.

Ακόμη και οι γονείς μας που είδαν το πραξικόπημα της δεκαετίας του ’80 και φοβούνται τις διαδηλώσεις (ένας από τους λόγους που εξηγεί γιατί οι διαδηλώσεις δεν ήταν μεγάλες μέχρι τώρα) καλούν τους γιους και τις κόρες τους για να τους πουν : «Είμαι περήφανος για σένα. Απλώς να προσέχεις, εντάξει;»

Η αναρχο-ουτοπιστική Commune επιτρέπει τα πάντα (LGBTQ ανθρώπους να πορεύονται με αντικαπιταλιστές μουσουλμάνους, Κούρδους να διαδηλώνουν μαζί με Κεμαλιστές) εκτός από το Κράτος. Και η Ταξίμ δεν ήταν ποτέ τόσο ασφαλής. Ούτε έναν καυγά δεν είδα, αφού κάθε μικρή σπίθα αμέσως σβήνεται από τους ίδιους τους ανθρώπους.

Τα πάντα, όλα όσα μπορείτε να φανταστείε ότι χρειάζονται σε μια πλατεία για να φιλοξενήσει 1.000.000 ανθρώπους προμηθεύονται, οργανώνται και εκτελούνται από αν-οργανωμενους ανθρώπους. Εκπληκτικό! Αυτό είναι το πιο εκπληκτικό από όλα.

Και καθένας είναι χρήσιμος σε κάτι. Είσαι σκληροπυρηνικός αναρχικός έτοιμος ννα παλέψεις στα οδοφράγματα; Ή είσαι ένας 17χρονος που πρώτη φορά βγάινει στο δρόμο; Ή ένα ζευγάρι 70χρονων; Δυνατός; Αστείος; Ψηλός; Κοντός; …. Είμαστε όλοι εξίσου σημαντικοί, για γεμίσουμε ένα διαφορετικό κενό, ένα κενό που πρέπει να γεμίσει ώστε η αντίσταση και η κομμούνα να συνεχιστεί.

Εν τω μεταξύ, άσχημα νέα έρχονται ιδιαίτερα από την Άγκυρα, το Εσκισεχίρ και τη Σμύρνη – πολλοί τραυματισμοί, χιλιάδες…
Η αστυνομία χρησιμοποιεί pentium gas Kαι αέρια πιπεριού, και πλαστικές σφαίρες.

Και τέλος: Χθες βράδυ στα οδοφράγματα, η αστυνομία επιτέθηκε ξαά με μπουλντόζες και τεθωρακισμένα. Δεκάδες κάψουλες με αέρια πιπεριού εκτοξεύθηκαν, μία από αυτές χτύπησε τον διπλανό μου. Έπιασα το χέρι του και τρέξαμε μαζί στα τζαμιά που έχουν γίνει εθελοτνικά ιατρικά κέντρα από τους γιατρούς. Αιμορραγούσε από το κεφάλι, τρέξαμε μέσα, ήρθαν οι γιατροί, το τραύμα των 4εκ. στο μέτωπό του «αποκαταστάθηκε». Προσπαθουσα να τον ηρεμήσω και να το κάνω να χαλαρώση στη διάρκεια της επέμβασης,, λέγοντάς του ότι είναι καλά με την σχεδόν σβησμένη μου φωνή, απο τις 3 ημέρες διαδηλώσεων.

Και μετά με κοίταξε και μου είπε κάποια πράγματα. Δεν έχει σημασία τί είπε, αυτό το βλέμμα -που ακόμη κάνει το πρόσωπό μου υγρό από τα δάκρυα γράφοντας αυτές τις γραμμές-, αυτό είναι το νόημα της ζωής. Αυτή είναι η ίδια η ρίζα της ζωής, η πηγή του να χαμογελάς για πάντα.

Δε μπορώ να βρω λέξεις που να αντανακλούν επαρκώς την ένταση των συναισθημάτων, της ευτυχίας, του ενθουσιασμού του να είσαι εδώ. Καμιά τέτοια λέξη δε λέχθηκε ποτέ σ’αυτούς τους τόπους, επιεδή ποτέ τέτοια συναισθήματα δεν τα ‘νιωσε κανείς σ’αυτους τους τόπους.

Και τώρα, αρχίζουμε να μιλάμε. Με λέξεις που κανείς δεν είπε μέχρι τώρα. Για έναν κόσμο που κανείς δεν τον ονειρεύτηκε μέχρι τώρα. Από ανθρώπους που δεν είχαν μιλήσει μέχρι τώρα.

Αρχισαμε να μιλάμε τώρα. Για να μη σιωπήσουμε ποτέ ξανά.»

Καλή τύχη Durukan! Και στα δικά μας! Ας εμπνεόμαστε κι ας παίρνουμε κουράγιο οι μεν από τους δε, προς ένα μοναδικό paradigm shift.

Την αφοβιά φοβούνται μόνο, για να παραφράσω τον Γκάτσο στον «απαγορευμένο» «Κεμάλ»».

Το πιο πάνω κείμενο – ανταπόκριση από την πλατεία Taksim, βρήκα μεταφρασμένο από τον Ioakim Vravas στη σελίδα του στο Facebook. ΔΕΣ και στο ..Taksim-Gezi-Parkı

Read Full Post »

Mali-ko σημαίνει Ειρήνη στο Μάλι και το ομώνυμο τραγούδι είναι η απάντηση της κοινότητας των μαλινέζων καλλιτεχνών στον πόλεμο που εδώ και μήνες μαίνεται στη χώρα τους έχοντας εκτοπίσει 200.000 ανθρώπους από τα σπίτια τους και έχοντας αναγκάσει άλλους τόσους να ζητήσουν καταφύγιο στις γειτονικές χώρες. Με πρωτοβουλία της Fatoumata Diawara, 40 από τους σπουδαιότερους μουσικούς του Μάλι (ανάμεσά τους οι Amadou and Mariam, Oumou Sangare, Bassekou Kouyate, Vieux Farka Toure, Djelimady Tounkara, Toumani Diabate, Khaira Arby, Kasse Mady Diabate, Baba Salah, Afel Bocoum, Tiken Jah, Amkoullel και Habib Koite), συγκεντρώθηκαν για να τραγουδήσουν: ‘Mali-ko’ (Peace / La Paix)

Οι στίχοι σε γαλλική και αγγλική μετάφραση:

Refrain 1 :

Il est temps que nous nous exprimions.
Il est temps que nous les artistes parlions du cœur. Notre Mali
THE TIME HAS COME FOR US TO SPEAK UP ABOUT THE CRISIS IN MALI; WE, THE ARTISTS MUST NOW SPEAK FROM THE HEART ABOUT WHAT IS HAPPENING TO OUR MALI.

Haira Harby : 2
Maliens et Maliennes, donnons-nous la main car ce pays n’est pas un pays de guerre. MEN & WOMEN OF MALI, STAND TOGETHER ! OUR MALI NEVER WANTED A WAR.

Fatoumata Diawara : 3
Que se passe-t-il au Mali ? Paraît-il que nous sommes en train de nous entretuer, de nous trahir, de nous diviser. N’oublions pas que nous sommes tous du même sang (Rouge), de la même mère. Le jour que nous nous donnerons la main, le continent africain sera plus fort.
WHAT’S GOING ON IN MALI ?
DO WE REALLY WANT TO KILL EACH OTHER? DO WE REALLY WANT TO BETRAY ONE ANOTHER? ALLOW OURSELVES TO BE DIVIDED ? REMEMBER, WE ARE ALL CHILDREN OF THE SAME MOTHER COUNTRY WHEN WE STAND TOGETHER, ALL OF AFRICA IS STRONGER

Amkoullel : 4
Mettons nous ensemble, Maliens, Maliennes pour être encore plus fort.
Maliens, Maliennes, unissons-nous pour être encore plus fort.
MEN & WOMEN OF MALI, LET US UNITE AND STAND STRONG!

Doussou Bakayoko : 5
Le Mali n’appartiendra pas à ces gens-là. Ce grand pays ne sera la proie de personne. OUR MALI WILL NEVER BELONG TO THOSE PEOPLE,
THIS GREAT NATION WILL NOT BE THEIR VICTIM.

Kasse Mady : 6
Montrons au monde entier que le Mali est un pays de paix.
Nous sommes tous du même père et de la même mère
WE’LL SHOW THE WORLD THAT OUR MALI IS A COUNTRY WHERE PEACE REIGNS. WE STAND TOGETHER, WE ARE ALL CHILDREN OF THE SAME MOTHER COUNTRY

Sadio Sidibé : 7 Le Mali mon beau pays, qu’est-il devenu ?
WHAT HAS BECOME OF MY BEAUTIFUL MALI?

Baba Salah : 8
Tu as été le soleil qui a illuminé les 4 coins du monde. Notre Mali, sèche tes larmes, nous t’aimons!!!
ONCE YOU WERE THE SUN THAT SHONE ‘ROUND THE WORLD. OUR MALI, WE ARE PROUD OF YOU -DRY YOUR TEARS! WE LOVE YOU !!!!

Refrain 1 : les artistes
Il est temps que nous nous exprimions.
Il est temps que nous les artistes parlions du cœur!!!! Notre Mali

THE TIME HAS COME FOR US TO SPEAK UP ABOUT THE CRISIS IN MALI ; WE, THE ARTISTS, MUST NOW SPEAK FROM THE HEART ABOUT WHAT IS HAPPENING TO OUR MALI.

Soumaila Kanouté : 9
Je n’ai jamais vu de situation aussi désolante, de catastrophique. Ils veulent nous imposer la Charia. Allez leur dire que le Mali est indivisible mais aussi inchangeable!! NEVER HAVE I SEEN SUCH CATASTROPHE, SUCH DESOLATION. THEY WANT TO IMPOSE SHARIA LAW ON US. TELL THE NORTH THAT OUR MALI IS ONE NATION, INDIVISIBLE!!

Master Soumi : 10
Hier, le Mali est devenu comme un mégot de cigarette qu’on jette politiquement, on a tous pleuré, on s’est tous inquiété. Chaque jour, on attend que de mauvaises nouvelles, c’est déplorable. Il faut se ressaisir, peuple malien, sinon on sera la risée du monde.
OF LATE, OUR MALI HAS BEEN LIKE A POLITICAL CIGARETTE BUTT THROWN IN THE GUTTER. WE CRY, WE WORRY. EVERY DAY WE AWAIT ONLY MORE BAD NEWS, THIS CANNOT LAST! WE MUST REACT OR MALI WILL BECOME THE BUTT OF THE WORLD’S BAD JOKE

M’baou Tounkara : 11
Le Mali est un pays hospitalier et accueillant, la guerre nous fait perdre toutes nos valeurs et aussi beaucoup de temps.
OUR MALI IS A COUNTRY OF WARM WELCOME, WAR DEPRIVES US OF OUR VALUES. WE ARE LOSING TIME
Oumou Sangare : 12
Ecoutez-moi bien! Prenons garde, sinon, nos petits enfants n’apprendront pas la vraie histoire de notre Pays. On risque de le perdre.
LISTEN TO ME :
WE MUST TAKE CARE NOW, OR OUR CHILDREN WILL NEVER KNOW THE REAL STORY OF OUR COUNTRY. WE MIGHT LOSE IT.
CAREFUL NOW, OR OUR CHILDREN WILL SUFFER TOMORROW.

Koko Dembelé : 13
Tant qu’il y a de la vie, il y a de l’espoir. Enfants du Mali, levons-nous!!!
AS LONG AS WE LIVE, WE SHALL HAVE HOPE. RISE UP, CHILDREN OF MALI !

Babani Koné : 14
Je suis inquiète, j’ai peur. Nous sommes du même sang donc ne parlons pas de guerre. Quel avenir pour les femmes et les enfants dans ce pays ?
I AM TROUBLED, I AM AFRAID. WE ARE ALL OF THE SAME BLOOD SO LET US NOT SPEAK OF WAR. WHAT FUTURE CAN THERE BE FOR OUR WOMEN, FOR OUR CHILDREN IN THIS COUNTRY?

Afel Bocoum : 15 Le seul chemin de sortie de cette crise est le chemin de la paix.
THE ONLY WAY OUT OF THIS CRISIS IS THE WAY OF PEACE

Iba one : 16
Soyons unis, peuple malien, l’union fait la force. Arrêtons tous nos divergences, la guerre n’a jamais été une solution.
UNITE AS ONE, MALIANS ! UNION MAKES US STRONG. STOP FIGHTING EACH OTHER, WAR HAS NEVER BEEN A SOLUTION

Tiken Jah : 17
Mali, tous ensemble, Mali indivisible, Mali tous unis, la paix n’a pas de prix!!!
MALI UNITED, MALI INDIVISIBLE, MALI UNITED, MALI INDIVISIBLE. PEACE HAS NO PRICE!

Fati Kouyaté : 18
La guerre ne connaît ni femme, ni enfant, ni les personnes âgées. Cela ne nous ressemble pas!!!
WAR KNOWS NO CHILD, NO WOMAN, NO ELDER. OUR COUNTRY DOES NOT ACT LIKE THIS!

Kisto Dem : 19
Qui pouvait imaginer une telle situation au Mal i? Au moment où les Maliens pensaient à leur stabilité, d’autres cherchent à nous bouleverser. Dans le nord, la population a faim, nos femmes sont devenues des marchandises, elles sont battues et violées!!!!
WHO WOULD HAVE IMAGINED OUR COUNTRY THIS WAY? JUST AS WE MALIANS WERE REACHING STABILITY, OTHERS TRY TO DESTABILIZE US. IN THE NORTH, PEOPLE ARE STARVING, WOMEN ARE GOODS TO BE TRADED, THEY ARE BEATEN AND RAPED!

Nahawa Doumbia : 20
Nous ne voulons pas de guerre!!!! Non, pas chez nous!!!! Elle détruit tout sur son chemin.
WE DON’T WANT WAR !!!!! NOT IN OUR MALI!!!! WAR DESTROYS EVERYTHING IN ITS PATH.

Mamadou Diabate « 21 DG » : Maliba, comme l’a toujours appelé nos ancêtres, ne reste pas à genoux, relève toi et bat toi pour honorer les ancêtres
«MALIBA» AS OUR ANCESTORS ALWAYS CALLED YOU, DON’T STAY ON YOUR KNEES, RISE UP AND FIGHT FOR THE HONOUR OF THOSE ANCESTORS

Amadou et Mariam: 22
Ensemble, l’Afrique ne sera que plus forte !!!!! Avec plus d’avenir!
WHEN WE STAND TOGETHER AFRICA IS STRONGER .WHEN WE STAND UNITED WE HAVE A FUTURE!

Tamachek: 23 Le Mali notre grand pays, qui a été toujours un pays de paix et d’hospitalité, soyons unis.
MALI OUR GREAT COUNTRY, WHICH HAS ALWAYS BEEN A LAND OF PEACE AND HOSPITALITY, LET US UNITE.

Oumou Sangare : 23
Faisons attention, pour ne pas perdre notre pays. Faites attention, sinon nos enfants et nos petits enfants ne pourront pas lever la tête. Je m’adresse aux politiciens et aux militaires !!!
WE MUST TAKE CARE, THAT WE DON’T LOSE OUR COUNTRY.TAKE CARE, OR OUR CHILDREN WILL HANG THEIR HEADS IN SHAME.

I’M TALKING TO YOU, MILITARY LEADERS!
I’M TALKING TO YOU, POLITICIANS !

Habib Koite : 24
Maliens, c’est l’union qui fait la force !!! Ne laissons pas notre grand pays nous échapper !!!! Terre des grands hommes !!!!
MALIANS, UNION MAKES US STRONG. WE CANNOT LET OUR GREAT COUNTRY SLIP THROUGH OUR FINGERS. OUR LAND OF GREAT MEN!

Djeneba Seck : 25
Maliens, Maliennes, le monde entier nous observe, unissons-nous pour retrouver notre stabilité dans l’harmonie.
MEN & WOMEN OF MALI, THE WHOLE WORLD IS WATCHING. UNITE TO BRING BACK STABILITY AND HARMONY.

Vieux Farka Toure: 26
Réveillons-nous ! Nous sommes du même sang, donnons-nous la main.
WAKE UP!!! WE ARE ALL FAMILY, LET’S STAND TOGETHER

Mylmo : 27
On est si apprécié dans du monde entier, pourquoi s’entredéchirer devant ces mêmes personnes ? Soundjata Keita et les héros de notre pays nous ont légué des valeurs, ne les bafouons pas.
THE WORLD ADORED OUR COUNTRY, SO WHY NOW ARE WE TEARING EACH OTHER APART BEFORE THEIR VERY EYES? SOUNDJATA KEITA AND OUR OTHER HEROES OF LORE TAUGHT US OUR VALUES WHICH SHALL REMAIN STEADY.

Amadou et Mariam : 27 L’union fait la force!!! Donnons-nous la main!!!
UNION MAKES US STRONG!!!!! LET US STAND TOGETHER!!!

Amadou Bakayoko : 28
Dans l’entente, le pays peut se développer!! Personne ne viendra nous déstabiliser et nos enfants auront un avenir.
IN HARMONY, OUR COUNTRY CAN DEVELOP. NOBODY CAN DESTABILIZE US, OUR CHILDREN WILL HAVE A FUTURE.

Nahawa Doumbia: 28
On veut la paix, la paix.
En Afrique la paix ! Dans le monde entier la paix !
WE WANT PEACE,
PEACE PEACE IN AFRICA !
PEACE IN THE WORLD!

La paix, la paix
PEACE, PEACE

Read Full Post »

Read Full Post »

Read Full Post »

Mια ταινία – ντοκιμαντέρ για την Orchestra Baobab. Γυρίστηκε το 2002 με αφορμή την κυκλοφορία του «Specialist in all styles», του δίσκου τής -έπειτα από 15 χρόνια- επανένωσης τής θρυλικής Ορχήστρας.

Read Full Post »

Καινούριο… lostbodies.gr

Read Full Post »

Older Posts »