«Marley»: Η ταινία

Marley. Στις 12 Φεβρουαρίου η ταινία του Kevin McDonald είχε την πρεμιέρα της στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου… ΔΕΣ

Βlues για τον Louisana Red (23/3/1932 – 25/2/2012)

Ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο στα 17 του, το 1949, ενώ έπαιζε στη μπάντα του John Lee Hooker και έβγαζε τα προς το ζην εργαζόμενος στην ψαραγορά του Σικάγο.  Ο Iverson Minter, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα του Louisiana Red, είχε χάσει τη μητέρα του μια εβδομάδα μετά τη γέννησή του ενώ στα 8 του χρόνια είδε τον πατέρα του να δολοφονείται από την Ku Klux Klan. Επαιξε δίπλα σε μια σειρά από μάστορες του blues  (Muddy Waters, Elmore James, Robert Nighthawk, Lightnin’ Hopkins, John Lee Hooker), ήρθε στην Ελλάδα αρκετές φορές όπου ηχογράφησε και έπαιξε με τον Ζωρζ Πιλαλί, το Στέλιο Βαμβακάρη, τους Blues Wire…

Από το 1980 ζούσε στη Γερμανία, όπου και έφυγε στις 25/2 σ’ ένα νοσοκομείο. Ο θάνατός του ανακοινώθηκε προχτές (27/2) μέσω της ιστοσελίδας του

Δες και ….ΕΔΩ

Christine Buchholz: «Το “Όχι” μου στη Bουλή, είναι ένα “Ναι” στην Aντίσταση»

Η βουλευτής του Κόμματος της Αριστεράς Die Linke. Christine Buchholz εξηγεί την αρνητική ψήφο του κόμματός της στο νομοσχέδιο για την «οικονομική βοήθεια στην Ελλάδα» που έφερε προς ψήφιση η κυβέρνηση στο γερμανικό κοινοβούλιο:

Το «Όχι» μου στη βουλή, είναι ένα «Ναι» στην αντίσταση

«Σήμερα καταψηφίζω το νομοσχέδιο της γερμανικής κυβέρνησης με τον παραπλανητικό τίτλο «Οικονομική βοήθεια για την Ελληνική Δημοκρατία». Με αυτό προσπαθεί να μας πείσει, ότι θέλει τάχα να βοηθήσει τους Έλληνες. Αυτό είναι ένα ψέμα. Ούτε ένα σεντ από τα 130 δισεκατομύρια ευρώ του σχεδίου θα πάει στον ελληνικό λαό. Το ελληνικό κράτος θα πάρει τα λεφτά, για να ξεπληρώσει τα χρέη του στις γερμανικές, γαλλικές και ελληνικές τράπεζες. Η δήθεν βοήθεια δε δίνεται στον ελληνικό λαό, αλλά στις ευρωπαϊκές τράπεζες.

Καταψηφίζω σήμερα, επειδή δε θέλω να επιβραβευθούν αυτοί που ευθύνονται για την κρίση. Και καταψηφίζω επείδη θα είναι οι Έλληνες εργαζόμενοι και οι φτωχοί που στο τέλος της ημέρας θα πρέπει να πληρώσουν τα σπασμένα άλλων. Κάθε ευρώ που δίνεται θα πρέπει να ξεπληρωθεί με εξαιρετικά ψηλούς τόκους. Θα κληθούν να πληρώσουν οι Έλληνες εργαζόμενοι που οι μισθοί τους έχουνε αγγίξει τα όρια της πείνας, που καθημερινά χάνουν τις δουλείες τους και που καταληστεύονται οι συντάξεις τους.

Καταψηφίζω γιατί είναι εμφανές, ότι αυτή η πολιτική μπορεί να εφαρμοστεί μόνο με διατάγματα από τα Έξω. Το δήθεν σχέδιο διάσωσης είναι στα αλήθεια ένα όπλο με το οποίο η Ελλάδα χάνει την κυριαρχία επί της δημοσιονομικής της πολιτικής. Η Τρόικα, αποτελούμενη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Κομισιόν και το ΔΝΤ καταστρέφει τη δημοκρατία για τη διεξαγωγή ενός ανελέητου οικονομικού πολέμου εναντίον της ελληνικής εργατικής τάξης.

Και στη Γερμανία οι εργαζόμενοι πληρώνουν για αυτή την πολιτική. Είναι τα δικά τους λεφτά που θα πάνε στα σχέδια διάσωσης των τραπεζών. Για να μας παραπλανήσουν μας παρουσιάζουν τους Έλληνες εργαζόμενους σαν τους ενόχους. Όχι, οι Έλληνες εργαζόμενοι δεν είναι «τεμπέληδες». Ούτε ζούσαν «πάνω από τις ανάγκες τους». Καταψηφίζω γιατί αρνούμαι να λάβω μέρος σε αυτό το παιγνίδι που στρέφει τον ένα Ευρωπαίο εργαζόμενο ενάντια στον άλλο.

Χρειαζόμαστε κατώτατους μισθούς σε ένα πανευρωπαϊκό επίπεδο. Χρειαζόμαστε την εδώ και τώρα εθνικοποίηση των τραπεζών. Η δράση των χρηματιστηριακών αγορών πρέπει να περιοριστεί. Μόνο έτσι μπορεί να σταματήσει η καιροσκοπική χρεωκοπεία ολόκληρων κρατών.

Το «Όχι» μου στη Βουλή είναι συνάμα ένα «Ναι» στην αντίσταση. Υποστηρίζω τις απεργίες των ελληνικών συντεχνιών ενάντια στις περικοπές της Τρόικας. Και υποστηρίζω επίσης τις προγραμματιζόμενες κινητοποιήσεις στο τραπεζικό κέντρο της Φρανκφούρτης τον επόμενο Μάιο. Μόνο η αλληλεγγύη στην αντίσταση μπορεί να ανατρέψει τα διατάγματα και τις περικοπές της άρχουσας τάξης.

Βερολίνο, 27 Φεβρουαρίου 2012».

ΔΕΣ …ΕΔΩ

«Είμαστε όλοι Ελληνες» από τον John Holloway

Αναδημοσιεύω από το blog του Σπύρου Τσακίρη   Είμαστε όλοι Ελληνες

Πίσω από τις θεαματικές φωτιές, είναι αυτή η αναζήτηση και η δημιουργία ενός διαφορετικού τρόπου ζωής που θα καθορίσει το μέλλον της Ελλάδας και του κόσμου

Του Τζον Χόλογουεϊ Δε μου αρέσει η βία. Δεν πιστεύω ότι μπορούν να κερδηθούν πολλά καίγοντας τράπεζες και σπάζοντας παράθυρα. Κι όμως νιώθω ένα κύμα ευχαρίστησης, όταν βλέπω τις αντιδράσεις στην Αθήνα και τις άλλες πόλεις της Ελλάδας απέναντι στη ψήφιση των μέτρων, που επιβλήθηκαν από την Ε.Ε., από το ελληνικό κοινοβούλιο. Ακόμα παραπέρα: αν δεν υπήρχε αυτή η έκρηξη οργής, θα είχα βυθιστεί σε μια θάλασσα κατάθλιψης.Η χαρά μου οφείλεται στο γεγονός πως βλέπω τα ποδοπατημένα σκουλήκια να γυρίζουν και να βρυχώνται. Η χαρά να βλέπω αυτά τα μάγουλα που έχουν χτυπηθεί χιλιάδες φορές να ανταποδίδουν το χτύπημα. Πώς μπορούμε να ζητήσουμε από ανθρώπους να δεχτούν πειθήνια την τρομακτική μείωση του βιοτικού επιπέδου που τα μέτρα λιτότητας συνεπάγονται; Θέλουμε απλώς να συμφωνήσουν ότι το τεράστιο δημιουργικό δυναμικό από τόσους πολλούς νέους ανθρώπους θα πρέπει να εγκαταλειφθεί, τα ταλέντα τους να παγιδευτούν σε μια ζωή μακροχρόνιας ανεργίας; Κι όλα αυτά, απλώς για να διατηρηθεί ένα καπιταλιστικό σύστημα που εδώ και καιρό έχει περάσει η ημερομηνία λήξης του, και που πλέον δεν προσφέρει στον κόσμο τίποτα εκτός από καταστροφή. Για τους Έλληνες, η πειθήνια αποδοχή των μέτρων θα σήμαινε να πολλαπλασιάσουν την ύφεση με κατάθλιψη, την ύφεση ενός αποτυχημένου συστήματος σε συνδυασμό με την κατάθλιψη της χαμένης αξιοπρέπειας.Η βιαιότητα της αντίδρασης στην Ελλάδα είναι μια κραυγή που απλώνεται σε όλο τον κόσμο. Πόσο καιρό ακόμα θα καθόμαστε και θα βλέπουμε τον κόσμο να ξεσκίζεται από αυτούς τους βάρβαρους, τους πλούσιους, τις τράπεζες; Πόσο καιρό θα καθόμαστε και θα παρακολουθούμε τις ανισότητες να αυξάνονται, το σύστημα υγείας να απορρυθμίζεται, την εκπαίδευση να υποβαθμίζεται σε άκριτη ανοησία, τα παγκόσμια αποθέματα νερού να ιδιωτικοποιούνται, τις κοινότητες να αφανίζονται και τη γη να ξεσκίζεται για τα κέρδη μεταλλευτικών εταιριών;Η επίθεση, που είναι έντονη στην Ελλάδα, λαμβάνει χώρα σε όλο τον κόσμο. Παντού το χρήμα υποβάλλει την ανθρώπινη και μη ανθρώπινη ζωή στη λογική του, στη λογική του κέρδους. Αυτό δεν είναι κάτι καινούριο, αλλά η ένταση και το εύρος της επίθεσης είναι καινούρια, καθώς καινούρια είναι επίσης, η γενική επίγνωση ότι η τρέχουσα δυναμική είναι μια δυναμική θανάτου, που είναι πιθανό να οδηγεί όλους μας προς τον αφανισμό της ανθρώπινης ζωής στον πλανήτη. Όταν οι πολυμαθείς σχολιαστές εξηγούν τις λεπτομέρειες των τελευταίων διαπραγματεύσεων μεταξύ των κυβερνήσεων για το μέλλον της ευρωζώνης, ξεχνούν να αναφέρουν ότι το αντικείμενο της φαιδρής διαπραγμάτευσης είναι το μέλλον της ανθρωπότητας.Είμαστε όλοι Έλληνες. Είμαστε όλοι υποκείμενα που η υποκειμενικότητά τους απλά ισοπεδώνεται από τον οδοστρωτήρα μιας ιστορίας που αποφασίζεται από την κίνηση των χρηματαγορών. Ή έτσι φαίνεται κι έτσι θέλουν να είναι. Εκατομμύρια Ιταλοί διαδήλωσαν ξανά και ξανά εναντίον του Σίλβιο Μπερλουσκόνι αλλά ήταν οι αγορές που τον έριξαν. Το ίδιο και στην Ελλάδα: από διαδήλωση σε διαδήλωση ενάντια στον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά τελικά ήταν οι αγορές που τον απέρριψαν. Και στις δύο περιπτώσεις, πιστοί και δοκιμασμένοι υπηρέτες του χρήματος διορίστηκαν για να αντικαταστήσουν τους έκπτωτους πολιτικούς, χωρίς καν το πρόσχημα της λαϊκής ετυμηγορίας. Αυτό δεν είναι ιστορία που γράφεται από τους πλούσιους και τους ισχυρούς, παρόλο που σίγουρα αυτοί ωφελούνται: είναι ιστορία που γράφεται από μια δυναμική που κανείς δεν ελέγχει, μια δυναμική που καταστρέφει τον κόσμο, αν την αφήσουμε.Οι φλόγες στην Αθήνα είναι φλόγες οργής, κι εμείς αγαλλιάζουμε μαζί τους. Όμως, η οργή είναι επικίνδυνη. Αν προσωποποιηθεί ή στραφεί απέναντι σε συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων (π.χ. τους Γερμανούς), μπορεί πολύ εύκολα να γίνει αμιγώς καταστρεπτική. Δεν είναι τυχαίο που ο πρώτος που παραιτήθηκε διαμαρτυρόμενος για το τελευταίο πακέτο μέτρων λιτότητας στην Ελλάδα ήταν ο αρχηγός του ακροδεξιού κόμματος, του ΛΑΟΣ. Η οργή μπορεί εύκολα να γίνει εθνικιστική, ακόμα και φασιστική οργή: η οργή που δεν κάνει τίποτα για να βελτιώσει τον κόσμο. Είναι λοιπόν σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε ότι η οργή μας δεν είναι οργή απέναντι στους Γερμανούς, ούτε καν απέναντι στην Άνγκελα Μέρκελ ή στον Ντέιβιντ Κάμερον ή στον Νικολά Σαρκοζί. Αυτοί οι πολιτικοί είναι απλά αλαζονικά και θλιβερά σύμβολα του πραγματικού αντικειμένου της οργής μας- της κυριαρχίας του χρήματος, της καθυπόταξης όλης της ζωής στη λογική του κέρδους.Αγάπη και οργή, οργή και αγάπη. Η αγάπη είναι ένα σημαντικό μοτίβο στους αγώνες που έχουν επαναπροσδιορίσει το νόημα της πολιτικής τον τελευταίο χρόνο, ένα συνεχές μοτίβο των κινημάτων Occupy, ένα βαθύ συναίσθημα ακόμα και στην καρδιά των πιο βίαιων ταραχών σε πολλά μέρη του κόσμου. Όμως η αγάπη βαδίζει χέρι χέρι με την οργή, την οργή του “πώς τολμάνε να κλέβουν τις ζωές μας, πώς τολμάνε να μας συμπεριφέρονται ως αντικείμενα”. Η οργή ενός διαφορετικού κόσμου που προσπαθεί να εισβάλλει μέσα από την αισχρότητα του κόσμου που μας περιβάλλει.Αυτή η ανάδυση ενός διαφορετικού κόσμου δεν είναι απλά ζήτημα οργής, παρόλο που η οργή είναι μέρος του. Συμπεριλαμβάνει αναγκαστικά την υπομονετική οικοδόμηση ενός διαφορετικού τρόπου να κάνουμε πράγματα, τη δημιουργία διαφορετικών μορφών κοινωνικής συνοχής και αμοιβαίας υποστήριξης. Πίσω από το θέαμα των φλεγόμενων τραπεζών στην Ελλάδα υπάρχει μια βαθύτερη διαδικασία, ένα πιο ήσυχο κίνημα ανθρώπων που αρνούνται να πληρώσουν εισιτήριο για μετακινήσεις, λογαριασμούς ρεύματος, διόδια, δάνεια: ένα κίνημα, γεννημένο από αναγκαιότητα και φρόνημα, ανθρώπων που οργανώνουν αλλιώς τις ζωές τους, δημιουργώντας κοινότητες αμοιβαίας υποστήριξης και δίκτυα σίτισης, καταλαμβάνουν άδεια σπίτια και γη, δημιουργούν κοινά πάρκα, επιστρέφουν στην ύπαιθρο, γυρνάνε την πλάτη τους στους πολιτικούς (που φοβούνται να εμφανιστούν στον δρόμο) και δημιουργούν αμεσοδημοκρατικά μορφώματα για τη λήψη συλλογικών αποφάσεων. Ίσως ακόμα ανεπαρκή, ακόμα πειραματικά, αλλά ζωτικής σημασίας. Πίσω από τις θεαματικές φωτιές, είναι αυτή η αναζήτηση και η δημιουργία ενός διαφορετικού τρόπου ζωής που θα καθορίσει το μέλλον της Ελλάδας και του κόσμου. δημοσιεύτηκε στη Guardian, στις 17/2/2012 Μετάφραση: Γιώργος Μαριάς John Holloway is a Marxist-oriented sociologist and philosopher, whose work is closely associated with the Zapatista movement in Mexico. It has also been taken up by some intellectuals associated with the piqueteros in Argentina; Abahlali baseMjondolo movement in South Africa and the Anti-Globalization Movement in Europe and North America. He is currently a teacher at the Institute for Humanities and Social Sciences at the Autonomous University of Puebla.His 2002 book, Change the World Without Taking Power, has been the subject of much debate in marxist, anarchist and anti-capitalist circles, and contends that the possibility of revolution resides not in the seizure of state apparatuses, but in day-to-day acts of abject refusal of capitalist society – so-called anti-power, or ‘the scream’ as he puts it repeatedly. Other books of Holloway are the Zapatista!: Reinventing Revolution in Mexico (1998),Change the World Without Taking Power (2002), Negativity and Revolution: Adorno and Political Activism (2008) and Crack Capitalism (2010).

O Bobby Seale διηγείται την ιστορία των Μαύρων Πανθήρων

Αν ζούσε σήμερα ο Huey P. Newton θα ήταν 70 χρόνων. Την ημέρα των γενεθλίων του Huey (17/2/2012), ο Davey D. του ραδιοσταθμού Breakdown FM μιλά με τον Bobby Seale για τη γέννηση και την πορεία του Black Panther Party , του Κόμματος των Μαύρων Πανθήρων που ο Seale μαζί με τον Newton ίδρυσαν τον Οκτώβριο του 1966, αλλά και για τα σύγχρονα κοινωνικά κινήματα όπως το Occupy Movement.

We are all Greeks now!

Ημέρα παγκόσμιας αλληλεγγύης στην Ελλάδα και τους Ελληνες η σημερινή, Σάββατο 18/2/2012, με συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και εκδηλώσεις συμπαράστασης σε πολλές πόλεις του κόσμου.Το τραγούδι που ακούγεται στο video είναι το «Hurt» του ράπερ Chris Geo από το Ντάλλας του Τέξας και είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Johnny Cash.

I hurt myself today
To see if I still feel
I focus on the pain
The only thing that’s real
The needle tears a hole
The old familiar sting
Try to kill it all away
But I remember everything

What have I become
My sweetest friend
Everyone I know goes away
In the end
And you could have it all
My empire of dirt
I will let you down
I will make you hurt

I wear this crown of thorns
Upon my liar’s chair
Full of broken thoughts
I cannot repair
Beneath the stains of time
The feelings disappear
You are someone else
I am still right here

What have I become
My sweetest friend
Everyone I know goes away
In the end
And you could have it all
My empire of dirt
I will let you down
I will make you hurt

If I could start again
A million miles away
I would keep myself
I would find a way

Το «Hurt» είναι σύνθεση του Trent Reznor και η πρώτη εκτέλεση ανήκει στους Nine Inch Nails.

ΔΕΣ …το video του «Hurt» από τον Geo …ΕΔΩ

…το κύριο άρθρο της γαλλικής L’ Humanité … ΕΔΩ και …ΕΔΩ, αλλά και το κείμενο (στα αγγλικά) με το οποίο η εφημερίδα καλεί σε συλλογή υπογραφών αλληλεγγύης στους Ελληνες …ΕΔΩ

Ακόμα…

 …1.000.000 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΠΑΧΘΟΥΣ               (ΚΑΙ ΑΠΕΧΘΟΥΣ) ΧΡΕΟΥΣ

Citizens Initiative : 1 million people against Greek Odious Debt.

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑÏΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
-Δια του Προέδρου της-

Κύριοι,
Θεωρείται σκληρή διαπίστωση πως η Ευρώπη με απεχθείς συμφωνίες έχει συστήσει τοκογλυφικές σχέσεις έναντι της Ελλάδας (και των άλλων κρατών). Τα επιτόκια δανεισμού με τα οποία η Τρόϊκα δανείζει την Ελλάδα, είναι πολλαπλάσια από εκείνα που δανείζονται τα Κράτη-δανειστές. (Η Γερμανία, δανείζεται η ίδια με 0,25% και στη συνέχεια δανείζει την Ελλάδα με 5%). Η κρίση στην Ελλάδα γίνεται αιτία ανεπίτρεπτου πλουτισμού των Κρατών-εταίρων.
Τούτο συμβαίνει σε πλήρη άρνηση της κοινοτικής αλληλεγγύης και κατ’ επικράτηση του οικονομικού κανιβαλισμού κατά κράτους-μέλους.
Τέτοιες καταστάσεις συνιστούν ύψιστο κίνδυνο για τις αξίες της Ευρώπης.

ΙΙ. Οι λύσεις που δίνονται με τα «σχέδια διάσωσης» ΔΕΝ είναι βιώσιμες για την Ελλάδα. Και γενικότερα για το Ευρωπαϊκό οικονομικό οικοδόμημα. Τα δάνεια στην Ελλάδα, με εξοντωτικό επιτόκιο, γεννούν μεγαλύτερο χρέος. Και προκαλούν τον εκτροχιασμό κάθε δημόσιας λειτουργίας.

ΙΙΙ. Η Ελλάδα και ο πληθυσμός της έχουν περιέλθει σε μέγιστη βία.
Οι Ελληνικές αρχές υποτάσονται στους πιστωτές.
Αυτοί, καταλύουν τη δημοκρατική τάξη.
Ο Λαός, φτωχοποιείται εξαντλητικά.
Μειώνονται οι συντάξεις και οι μισθοί.
Καταργούνται οι κοινωνικές παροχές. Απολύονται μαζικά οι εργαζόμενοι. Διογκώνεται η ανεργία. Οι πολίτες οδηγούνται σε αυτοκτονίες.

ΖΗΤΟΥΜΕ ως Ευρωπαίοι πολίτες, αριθμού ενός εκατομμυρίου και άνω, κατά το άρθρο 8 της Συνθήκης της Λισαβόνας, να εισάγετε ψήφιση νόμου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος:
1. Θα καθιερώνει για τα κράτη-μέλη το θεσμό της Κατάστασης Ανάγκης.
Όταν, συγκεκριμένα, τίθενται σε κίνδυνο οι δημοκρατικοί θεσμοί και η εθνική κυριαρχία και απειλείται η οικονομική επιβίωση του πληθυσμού και η εθνική αξιοπρέπειά του, οι πιστωτές δεν πληρώνονται.
Τα χρέη διαγράφονται.
Σε κάθε περίπτωση, αναστέλλονται μονομερώς.
2. Θα επιτρέπει σε κάθε κράτος μέλος, τον μονομερή λογιστικό έλεγχο κάθε χρέους του. Κατ’ αυτόν θα ελέγχεται η νομιμότητα, η ακρίβεια και οι συνθήκες ανάληψης και επιβολής του.

Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΟΥ ΠΟΤΕ ΠΡΙΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΟΣΗ ΔΥΝΑΜΗ

Δώστε την Ελπίδα. Στην Ελλάδα. Και στην Ευρώπη.
Υπογράψτε στα ελληνικά εδώ
http://www.1millionsignatures.eu/?a=gr

Bruce Springsteen: «Aυτό που έχουν κάνει στη χώρα μου είναι αντιαμερικανικό»!

«Wrecking Ball»: Ο νέος δίσκος του Bruce Springsteen στις 5 Μαρτίου. Δες…ΕΔΩ

Η εφημερίδα των συντακτών είναι εδώ!

Δες στο …erganet.wordpress.com

Τί δεν έδειξαν τα δελτία ειδήσεων από το βράδυ της Κυριακής, 12/2

Ενα πολύ παραστατικό φωτοοδοιπορικό βρήκα στο blog crisisphotostories

…και μια ανάλυση των γεγονότων από το blog Μόλις ξύπνησα με τίτλο:
Η πρώτη μεγάλη νίκη των αναρχικών και ο παραμορφωτικός φακός των ΜΜΕ.

«Αστεγα Ονειρα» από τους Αβραάμ και Μουσικά Εθισμένο

Αβραάμ:

«Όλη η πόλη στο μπετόν έχει βουτήξει
μα αυτός δεν έχει κάπου να ακουμπήξει
για μια ευκαρία ψάχνει τέσσερις τοίχους
όμως ποιος νοιάζεται στο σάσυρμα του πλήθους
και εκεί που εσύ κάνεις την περατζάδα
αυτός κοιμάται κάποια άγρια βράδια
στρώνει ένα όνειρο και ένα χαρτοκούτι
και ονειρεύεται πως βγαίνει από αυτό το τουρλουμπούκι
ίσως να’ναι τυχερός και να βρει κάποιον ξενώνα
όμως από αύριο και πάλι στον αγώνα
βρωμάει αλκοόλ, σαπίλα, θάνατο και ιδρώτα
γιατί κλείσανε στα μούτρα του οι δειλοί την κάθε πόρτα
πολλοί δρόμοι, κανένας τελευταίος τελικά
πινακίδες, σημάνσεις, διέξοδος στο πουθενά
δεν έχει κεραμίδι ούτε σταθερά μισθά
και ίσως να πεθάνει στου δρόμου τα μισά
δαιδαλώδεις νόμοι, υποσχέσεις ακόμη
υπάρχουν λόγοι που γεμίσαν οι δρόμοι
πως θα γίνει η ύπαρξη σου πιο ανθρώπινη
με καρδιά τρία νούμερα μικρότερη»;

Μουσικά Εθισμένος:

«Κάθε μέρα που ξυπνάμε για μάς είναι δεδομένο
για τον άστεγο στοίχημα με τον χάρο αρρωστημένο
ίσως αύριο ξυπνήσει ίσως μεθαύριο να μην
ίσως το σκέφτεται καρτερικά “αχ πότε και αμήν”
μπορεί να μην του κάνει αίσθηση που είναι ζωντανός
μα τα σκουπίδια σου για αυτόν είναι ανέλπιστος θησαυρός
νιώθεις μικρός και εγώ μαζί σου, χαθήκαμε μεσα στους κόσμους μας
και δεν παρατηρούμε τι τρέχει στους συνανθρώπους μας
τους κοιτάς και προσπερνάς χωρίς συζήτηση
μα από το μισό σου ευρώ εξαρτάται αυτός για σίτιση
επίσημη δικαιολογία όλων το “δεν βγαίνω”
δυσκολέψαν οι καιροί μα για αυτόν είναι πεπρωμένο
ζει στους δρόμους τόσα χρόνια και έχει μάθει να παλεύει
αντιθέτως με εμάς καταφύγιο γυρεύει
δεν θέλει ψηλά να ανέβει ή να γίνει διευθυντής
λίγο αν ζήσει όπως ζεις είναι πανευτυχής»

(Στίχοι – Παρουσίαση: Αβραάμ + Μουσικά Εθισμένος
Παραγωγή: Αβραάμ
Χρησιμοποιήθηκαν βίντεο από διάφορα ρεπορτάζ της τηλεόρασης)